Beste mensen,

Sis en ik hebben 3 weken heerlijk vakantie gehad, genoten van zee, lange wandelingen en de stilte. Het plekje wat wij kennen is zo stil....
dat het lijkt alsof de maan in het voorbijschuiven lawaai maakt. Jammer toch dat stilte zo zeldzaam is geworden.  En we zijn overladen met bananen, mandarijnen , sinaasappels, vijgen en druiven, allemaal uit de tuin van Nikos, waar wij logeerden. Meer dan tweehonderd vruchtbomen heeft hij staan, U begrijpt, wij waren weer op ons vertrouwde adres in Griekenland.

Maar goed, nu weer terug in eigen tuin, die steeds leger begint te worden. In de kas groeit de winterpostelein en veldsla, in de schuur liggen de bieten, aardappels , pompoenen en knolselderie opgeslagen, en soms geeft de tuin nog een courgetje of een bos wortels. Vrijkomende stukken grond zijn ingezaaid met haver. In de winter is er meer neerslag dan verdamping, en al het water dat naar het grondwater zakt en onbereikbaar wordt voor plantenwortels neemt voedingstoffen mee. Door  het inzaaien van een groenbemester worden die voedingsstoffen in de plantenmassa vastgelegd en kunnen niet uitregenen. In het voorjaar wordt deze massa ondergewerkt, verteerd en geeft de voedingsstoffen weer vrij, die dan weer door een volgend gewas gebruikt kunnen worden. Het is ook wel een mooi gezicht, van die groene velden in de winter. 
Zoals nu het verkleuren van de bladeren van de bomen, maar ook van het aspergeloof, en de enorme hoeveelheid aan hulstbessen een mooi gezicht vormt, vooral als de zon schuin door de bomen schijnt.
Of het een strenge winter wordt durf ik niet te zeggen, men zegt wel-hoe meer eikels en bessen, hoe strenger de winter-, maar die vlieger gaat niet op want dan zouden we afgelopen jaar een elfstedentocht gehad moeten hebben, en dit jaar weer een.

Via deze nieuwsbrief wil ik u nog even attent maken op twee aktiviteiten de komende maand. Op vrijdagavond 12 november komt onze wijninkoopster een avond leren `wijnproeven`. Ze neemt dia`s mee, verschillende zaken die met wijnmaken te maken hebben en natuurkijk een keur aan wijnen. We doen dat in onze tuinkeuken, waar kaarslicht en de open haard voor een intieme sfeer zullen zorgen. Deelname is kosteloos, neem de buren gerust mee maar gezien het aantal plaatsen is het fijn als u zich opgeeft. Dat kan aan de kassa, of u belt ons thuis, 035-6561687.

Verder was de beginnerscursus steenhouwen die Marieken heeft gegeven een groot succes, de splinters vlogen in het rond en hoewel de tweede ochtend om ? 10 begonnen zou worden stonden de eersten al om ? voor 9 te popelen om aan de slag te gaan. Deze cursus wordt herhaald,maar dan binnen in de kas op 13 en 14 november, u kunt dan kiezen voor de ochtend of de middag, bij beiden is er een lunch inbegrepen. Voor inlichtingen en opgaven, bellen met Marieken, 020-6269337.    

Een vriendelijke groet, Sijmen.

Beste mensen

Gelukkig is er naast al het nieuws dat in de media breed uitgemeten wordt ook nog een ander soort nieuws,  wat we als tegenwicht hard nodig hebben....
Zoals dat over mevrouw Sars. Iedere vrijdag mogen we in haar schuur een aantal groententassen zetten, die daar dan opgehaaald worden door klanten uit Baambrugge, Loenersloot en Mijdrecht . Bij dat brengen hoort dan steevast een kopje koffie, en de koektrommel dient ook goed aangesproken te worden. Verleden winter was ze nog ernstig ziek, afgelopen vrijdag verraste ze mij met het nieuws dat ze haar dochter in Zuid-Frankrijk gaat bezoeken, voor het eerst met het vliegtuig. Mevrouw Sars is 93 jaar.  Daar kan ik dan een week om glimlachen.

Zoals ook om de film `the story of the weeping camel` die in het filmhuis draait. Een verhaal over een kamelenjong wat door de moeder verstoten dreigt de worden, de zorgen van de Nomadenfamilie daarover, en een muziekaal `happy-end`. Prachtige beelden. Beslist een aanrader als het erg onrustig in het hoofd dreigt te worden.
Ander nieuws uit de tuin is dat we begonnen zijn aan de eerste winterpostelein uit de kas, wat is dat toch heerlijk als sla.
Al het land wat niet ingezaaid is met haver is nog een keer ge-egd, zodat de onkruiden zich niet verder uitzaaien. En het asperge-loof is licht ondergewerkt zodat het verteert. In het vroege voorjaar worden er dan weer ruggen opgebouwd waar de jonge spruiten in naar boven groeien, maar dan is het alweer April.
We zijn ook begonnen met het schoonmaken en smeren van alle machines, dat is een hele klus. Maar goed onderhoud zorgt voor een goede start volgend jaar, en hopenlijk weinig storingen.
In de tuinkeuken zijn het vooral kleine klussen die gedaan worden, we zijn blij met Sjoerd die zich daar over ontfermt. En in de winkel wachten  Esther en Sissie met smart op het moment dat de fruitstelling wordt veranderd waardoor er weer wat meer schapruimte kan ontstaan. Want met een steeds drukkere winkel stijgt ook de vraag naar andere produkten.
En de vloer moet ook weer eens geschilderd worden, dat hebben we een jaar overgeslagen.
Dit week-end is de steenhak-cursus  van  Mariken, helemaal vol, en vrijdagavond de wijnproeverij, daar zijn op dit moment nog een aantal plaatsen vrij, dus zonder kosten een leerzame en gezellige avond meemaken kan nog!!
Volgende week Vrijdagochtend hebben we een gesprek met de Burgemeester en Wethouder om te proberen de procedure rond de bedrijfswoning weer vlot te krijgen, want daar zit geen schot in, en we zullen toch snel een oplossing moeten vinden. De datum waarop we ons huidige huis moeten verlaten komt angstig dichtbij, dus denk dan maar een beetje aan ons.

Wij doen dat aan u, met een vriendelijke groet namens allen,

Sijmen      

Wat een verschil met verleden jaar. Na een nat begin in mei hebben we toen weken mooi weer gehad, zonder een spatje regen.
Nu heb ik het gevoel dat de zomer nog moet beginnen, na een of twee droge dagen brengen de overigens prachtige wolken weer bakken met regen.
Voor ons brengt dat veel extra werk mee, konden we vorig jaar nog schoffelen wanneer we wilden, en een maal was vaak voldoende om het onkruid de baas te blijven, nu moeten we profiteren van iedere droge dag en proberen dan zoveel mogelijk `meters` te maken. En vaak regent de volgende bui alles weer vast en wordt het werk ongedaan gemaakt.
Het hoort er allemaal bij, maar daardoor staat er hier en daar wat meer onkruid dan wat we gewend zijn.
Wat ik ook mis zijn de mooie zomeravonden ,waarop je heerlijk buiten zit of nog een rondje over de tuin loopt. Dat zijn de momenten dat ik echt kan genieten van wat we weer hebben laten ontstaan. Gedurende de dag heb ik meestal de rust daar niet voor.
Maar wat niet is kan nog komen, een paar weken zomerweer zou heerlijk zijn.
Wat in ieder geval nu ook heerlijk is is het overweldigende aanbod van groenten uit eigen tuin.
Andere jaren teelden we ook veel voor de groothandel, waardoor het aanbod wat smaller was, nu hebben we echt van alles voor de winkel en abonnementen.
De kwaliteit is prima, ook een beetje te danken aan de vele regen. Gewassen krijgen op deze droogtegevoelige grond eerder last van te weinig water dan van te veel, dus ieder nadeel heeft hier ook weer zijn voordeel.
Maar zo`n aanbod vraagt wel om kiezen,``zullen we vanavond blauwschokkers eten, met verse worteltjes, of toch maar de eerste spekbonen uit de kas, die Anemoon met veel liefde geteeld heeft``. Een luxe probleem dus.
Vreemd toch eigenlijk, als het aanbod van al dat heerlijks het grootst is , vertrekt half Nederland naar elders. Maar we gunnen het u van harte, want dat beetje zon missen wij ook.

Vriendelijke groet, Sijmen.

 P.S. Om een beetje mee te reizen loven wij een tas vol heerlijke groenten van eigen bodem uit aan diegene die de mooiste/leukste/grappigste kaart met groenten van het vakantieadres stuurt.

Het adres:
De tuinlieden van
`Land en Boschzigt`
Leeuwenlaan 34
1243 KB `s Graveland

Beste mensen,

Als je als tuinder zegt dat de winter voorbij is en het dan prompt gaat sneeuwen en het ijs weer op de sloot ligt, dan ga je toch wel een beetje af. Dat gebeurde mij na de vorige nieuwsbrief, die bovendien wederom tot mijn schande veel te lang geleden geschreven werd. Mijn excuses hiervoor en ik hoop dat u niet meteen de tuinmeubelen uit de schuur heeft gehaald.
Deze week kan dat wel, het wordt een echte feestweek. Niet alleen vanwege het weer waarvan de voorspellingen veel goeds beloven, maar ook vanwege de dubbele verjaardag van de meisjes, Welmoet en Angelien, die beiden deze week jarig zijn. Dat betekent driemaal feest, op hun verjaardagen en ook nog eens op zaterdag wanneer zij een lentefeest geven waarop een boel oudgedienden zijn uitgenodigd. Als het lukt is dan de tuinkeuken water- en winddicht en is het tevens een onofficiele try-out van deze ruimte. Het wordt een mooie lichte kas en het wordt steeds makkelijkker voor te stellen hoe het er uitziet als het klaar is. Inmiddels ziet het er op de tuin veelbelovend uit, A. en W. hebben rechtere bedden dan ooit gereden, de eerste tuinbonen staan erin, en in de grond kiemen blauwschokkers, peulen en doperwten, evenals raapstelen, radijs en worteltjes. Uien en knoflook zijn geplant en de aardappelen staan te kiemen en wachten op hun beurt geplant te worden.
Het is altijd spannend om af te wachten of alles wel goed boven komt, en als u komende weken iemand geknield op het land ziet zitten is het niet omdat hij of zij in gebed verzonken is of wellicht een lens is kwijtgeraakt, nee, waarschijnlijk wordt er dan met de punt van een stokje of mesje voorzichtig in de grond gepeuterd en gezocht naar de eerste kiempjes. De zaden zijn meestal niet meen. terug te vinden, maar zodra het kiemt kan er gekeken worden wat de opkomst gaat worden. Want niet ieder zaadje komt boven, athankelijk van soort en natuurlijk het weer. En dan kan de verwachte 'stand' van het gewas be-oordeeld worden, om een mooi worteltje te krijgen mogen er niet meer dan. 70 op een strekkende meter rij staan, en radijsjes hebben een afstand van 3 cm nodig.
De bessen staan keurig gesnoeid aangebonden en we hebben daarnaast ruimte gelaten voor een twaalftal hoogstarn fruitbomen. Dat geeft in de toekomst een prachtige bloei en hopelijk fruit, binnenkort hoort u meer hierover.
In het kleine kasje heeft Martin al heel wat gezaaid, en staan knolselderij en tomaten al boven de grond.
Martin is trouwens heel druk deze week, want de eerste slasoorten, en de vroege bietjes gaan in de kleine tuin ook de grond in. Volop aktie dus, met een feestelijk eind in vooruitzicht.

Groeten namens allen, Sijmen.

P.S. Wij zoeken nog steeds dringend mensen die thuis uitgeklust zijn en het leuk vinden voorkomende klussen te doen. Uiteenlopend van het vervangen van een kapotte scharnier tot het schilderen van een machine. Het liefst twee of drie mensen die handig zijn en zelfstandig kunnen werken, en op die manier een bijdrage leveren aan deze mooie plek.

Beste mensen

Winter zal het wel niet meer worden, jammer voor diegenen, waaronder ikzelf, die graag de schaatsen onder hadden gehad om de plassen te verkennen. Dit is de eerste schaatsloze winter sinds jaren en dat moet geen gewoonte gaan worden natuurlijk. Nu wachten we op een paar droge dagen, als dan de grond voldoende is opgedroogd om het gewicht van de trekkers te dragen kan de mest op het land gebracht worden door de loonwerker en het seizoen echt beginnen.

In de kas groeien ondertussen sla, raapstelen, pak-soy en koolrabi`s rustig door, en oogsten we winterpostelein; bieten en knolselderij komen nog steeds uit de `kuil`.

En ook het bouwen gaat rustig door. Willem heeft zichzelf helaas tijdelijk buitenspel gezet door tegen een koevoet aan te lopen, maar Wytze en Reinder offerden een paar vrije dagen op waardoor de voortgang erin blijft. Zij gingen door toen regen en sneeuw zelfs de meest geharde bouwvakker de keet in zou jagen.

En dit alles door een groeiend aantal mensen gefinancierd!! Een bedrag tot nu toe van 13.500 euro is aan ons als renteloze lening toevertrouwd. De `investeerders`, zoals iemand zichzelf noemde, kunnen hun geld over 5 jaar verspreid, of ineens na 5 jaar terugkrijgen. Door onze hoge rentelasten was het heel moeilijk om van een op produktiegericht (voor de groothandel werkend) bedrijf om te schakelen naar een tuin met voornamelijk rechtstreekse kontakten met de consument, u dus. Op deze manier kan het wel, de `Tuinkeuken` waar straks kookdemonstraties gegeven kunnen worden en groepen welkom zijn, vordert ondanks vervelende koevoeten en bamboewortels waar bijna niet door te komen zijn. Als u mee wilt investeren kunt u inlichtingen vragen bij de kassa.

Ook zijn we bezig met de oprichting van een Stichting waaraan schenkingen gedaan kunnen worden, en die op zoek gaat naar fondsen. Niet dat we daar van afhankelijk willen worden, het bedrijfsmatige staat voorop. Maar van de vele rondzwevende potjes mag er best eens hier geleegd worden, om deze plek te bewaren voor komende tijd, en te doen uitgroeien tot een ontmoetingsplek van mensen, planten en dier. Want kiempjes zijn er voldoende.

Dat is toch mooi gezegd vind ik zelf, daarom eindig ik nu met de vriendelijke groeten, namens allen, Sijmen.

Winter, tijd van rust, stilte en bezinning.

Waarvan stilte zo`n kostbaar goed geworden is, dat er serieus in ons land gemeten is waar het stilste plekje zich bevindt. Ik had verwacht in Oost Groningen net achter de Waddendijk, of ergens in Zeeland. Maar het blijkt een heideveldje te zijn op de Utrechtse heuvelrug .Het schijnt dat je daar alleen vogels hoort, of het ruisen van de wind. Er komt een heus bankje te staan met een bordje `stilste plekje van Nederland`, zodat het daar wel een stuk drukker zal gaan worden. Want als er ergens een gebrek aan dan is het wel aan stilte.

Laatst heb ik een ander soort stilte mogen ervaren. Want stilte is meer dan de afwezigheid van geluid.
Op dit moment zijn er verschillende manieren waarop je als bd boer jezelf geestelijk kunt verrijken, er zijn intervisie groepen, er is individuele coaching en ook het boerenbezoek waar je als klein groepje elkaars bedrijf bezoekt en probeert je open te stellen voor de plek en de boer/boerin.

Op een dag in November was onze eerste ontmoeting, een dag met een zeer dikke mist. Zicht minder dan 50 meter, om op tijd te kunnen zijn vertrok ik ruim een half uur eerder dan gepland. Dat is vreemd rijden zo over de snelweg richting grote stad. Links en rechts een vermoeden van slaapsteden, niet te zien maar genoemd door afslagborden, later op een secundaire weg af en toe een flard van een aanduiding, `autosloperij` of` begraafplaats`. Mijn orientatie werd steeds minder, mijn verbazindg steeds groter. Wat moet hier nu een bd bedrijf?

Na een dijkje een onvermoede polder, en na de koffie een wandeling over de akkers.

De mist hangt om ons heen, en door gebrek aan zicht worden oren en neus extra geprikkeld , het geluid van de nabije snelweg irriteert, en een vleugje kerosinelucht verraadt dat Schiphol niet ver weg is. Maar het is vreemd, gaandeweg de wandeling, kijkend naar de geploegde voren die glimmen van het vocht, voelend aan de grond en luisterend naar het verhaal vallen de omgevingsgeluiden allemaal weg, en merk ik ineens wat een stilte hier aanwezig is. Over de akkers, en in de oude boomgaard met de mooiste perenbomen die ik ooit zag. Een stilte niet meetbaar in decibels, maar vanuit de aarde zelf en daarom zo kostbaar op die schaarse stukjes grond in de nabijheid van de stad. Een bankje waard, en meer dan dat!

Op ons bedrijf is na veel bezinning van rust geen sprake meer. Na een verbouwing in de winkel zijn we bezig het kippenhok te veranderen in een ruimte waarin profesioneel gekookt kan worden en sfeervol gegeten. Mede gefinancieerd door een aktie onder onze klanten. Verder hopen we in April ook als `theetuin` open te gaan, en vraagt de bouwaanvrage van een bedrijfswoning veel aandacht. Weinig rust dus, maar genoeg stilte als ik die wil horen.

Een vriendelijke groet, Sijmen

Beste mensen

Misschien weet u het , misschien nog niet, maar de tuin maakt een lastige tijd door.
Niet door de sfeer, die is geweldig, ook niet door ons gebrek aan enthousiasme, we bruisen van de nieuwe ideeen, en ook niet door gebrek aan belangstelling.
Integendeel zelfs, doordat we onze aandacht nog meer op de winkel hebben gericht, en door een wijziging in het winkelaanbod om ons heen is het drukker dan ooit tevoren. En daar zijn we heel erg blij mee.
Nee, het zijn de financieringslasten, die zwaar op ons bedrijf drukken. Betaalden we voorheen een bescheiden pacht aan de stichting Land en Bosch, nu wordt er rente betaald aan de Triodosbank, en de hoge grondprijzen maken het boeren bijna onmogelijk. Een onoverkomelijk probleem voor startende agrariers in ons land, en dus ook nu voor ons als doorstarters.
Maar, we zitten allerminst bij de pakken neer en denken voldoende creativiteit in huis te hebben om ook voor dit probleem een oplossing te kunnen vinden.
Zo ontstond het volgende idee: als we genoeg mensen vinden die de biologische landbouw een warm hart toedragen, en met name Land en Boschzigt, en zij bereid zouden zijn hier in te investeren, dan zouden de lasten door meerdere mensen gedragen kunnen worden. Het zou als het ware een adoptie van een deel van het bedrijf zijn.
Om dat idee concrete vorm te geven hebben we samen met Wytze Bakker, onze `klantenafgevaardigde` een waardebonsysteem ontwikkeld dat op twee manieren gebruikt kan worden.
Ten eerste als de klassieke kado-bon. U koopt een waardebon voor een door u te bepalen bedrag en doet die iemand kado. Deze persoon kan daarmee voor dat bedrag bij ons boodschappen doen. De bon is drie jaar geldig. Op die manier maken steeds meer mensen kennis met ons bedrijf. En wij denken dat, als iemand eenmaal over de drempel is en door de tuin heeft gelopen en genoten heeft van al het lekkers en moois dat onze tuin te bieden heeft, de kans groot is dat hij of zij verk(n)ocht zal zijn.
Zo groeit ons klantenbestand en daarmee de bestaansgrond van het bedrijf.
De tweede toepassing gaat ervan uit dat u een groter bedrag in ons bedrijf wil investeren. U `leent ` ons een bedrag van bijv. 200 euro.U ontvangt dan een waardebon van 200 euro die 5 jaar geldig is. Verspreid over 5 jaren kunt u ieder jaar 40 euro aan boodschappen doen, of alvast een tafeltje reserveren in ons sfeervolle nog te bouwen ...maar dat moet nog een beetje geheim blijven.
Op deze manier kunnen wij renteloos lenen om de benodigde investeringen te doen.
Het spreekt vanzelf dat een en ander goed bijgehouden wordt.
Bij de kassa hangt een `modelbon`!
Na vele prachtige herfstdagen in November komt de donkere Decembermaand eraan.
Korte dagen, vroeg donker, veel nattigheid en meestal nog niet veel van die mooie vorstdagen als in Januari.
Een maand om het binnen gezellig te maken, te lezen en te spelen, en een maand waarin we elkaar kadootjes geven.

Geef een ander, uzelf en daarmee ook ons een mooi kado!!!

P.S. De Sint heeft de eerste bon aangeschaft en heeft toegezegd een speciaal gedicht te schrijven voor een ieder die die kunst niet machtig is en toch een bon aan een ander wil schenken.!!!

Beste mensen,

Soms is er een duidelijke aanleiding voor een goed humeur, een leuke Sinterklaasavond, of die mooie vorstdagen daarna met een stralende zon boven witgevroren planten. De meeste mensen groeten elkaar dan ook op zo`n dag en hebben meer tijd voor een praatje. Wij hebben die vorst gebruikt om het oude loof van de asperges op te ruimen, we konden immers makkelijk over de bevroren grond rijden.

Soms is de aanleiding meer persoonlijk en voor een ander niet te begrijpen, maar zelf word ik nog steeds vrolijk als ik aan onze nieuwe blikopener denk. Wij hebben een heerlijke zachte zuurkool, maar die is in grote 10 liter blikken verpakt. Afhankelijk van het weer moet er een paar keer per week een nieuw blik opengetrokken worden en dat is geen lolletje, behalve veel kracht kostte het ook diverse openers, en werden er verschillende onderlinge afschuifmethodes zichtbaar. Als laatste opener fungeerde een klein driehoekig stukje metaal, gebruikt door bergbeklimmers en dienstplichtigen.
Maar, er is een einde aan het lijden, voor 24 euro in de kookwinkel , een blikopener werkend volgens een heel ander principe. 3 maal wezen kijken en uiteindelijk aangeschaft . Afschuiven hoeft niet meer en als u me vrolijk wilt krijgen informeert u naar de werking ervan.

Waar we ook heel blij mee zijn is de respons op onze waardebonnen-aktie. We zijn heel dankbaar met de betrokkenheid van mensen wat zo zichtbaar wordt. Met dit renteloos geleende geld willen we investeren in bedrijfsonderdelen die op korte termijn winstgeven zijn. Zo willen we heel graag van het kippenhok een `tuinkeuken` maken.
Een plek waar kooklessen gegeven kunnen worden, waar lunches klaargemaakt kunnen worden voor groepen , waar informatiemateriaal ligt, en bovenal een plaats waar men uitkijkend over het land ook kan genieten van wat het land te bieden heeft. Zodat van zaadje tot maaltijd ervaren kan worden wat biologisch-dynamisch is. Gezond, maar vooral ook erg lekker.

 Groeten, Sijmen.

 P.S. En de kippen?? Voor het huidige stel, 9 kippen en haan zoeken wij nog een onderkomen, bij voorkeur geen diepvries, Ter zijner tijd komen er weer op een andere plek kippen terug.

Beste mensen

Eindelijk weer eens tijd en gelegenheid voor een nieuwsbrief. Tijdens de hittegolf was er wel de tijd, maar aangezien het in het kantoortje vreselijk warm was is het er toen ook niet van gekomen. Ik hoop dat u allemaal een goede vakantie achter de rug hebt. Bij ons heeft Martin de koele toppen van de Alpen opgezocht, en momenteel fietst Angelien van het oostelijkste puntje van Cornwall naar het noordelijkste puntje van Schotland. Ook tijdens hun vakantie zitten die tuinders niet stil.
Verder moeten we u bedanken voor alle belangstellende vragen of het wel ging met ons en de tuin tijdens die warme dagen.
Het ging, maar meer ook niet. `s Ochtends begonnen we om 6 uur, en werkten dan door tot 1 uur. Dat laatste uurtje was dan wel moeilijk, maar het werk moest toch gebeuren omdat je ook weer uurtjes mist .
Met de droogte valt het bij ons wel mee, we kunnen goed beregenen en bovendien is het grondwater niet diep. Iedere keer een uurtje buizen sjouwen en het volgende stuk kon weer beregent worden. Het is dan het beter om per keer een grote hoeveelheid water te geven dan iedere keer een beetje.
Wat wel erg jammer is door de warme periode achter ons is dat een boel gewassen eerder klaar zijn dan gepland. Zo waren verschillende zaaisels bonen tegelijk klaar, konden niet geplukt worden en zijn daarom weer ondergespit. Evenals de zonnebloemen die keurig met intervallen zijn gezaaid maar nu snel achter elkaar uitkomen waardoor mischien over twee weken al alles is uitgebloeid i.p.v. in oktober.
Wat onkruid betreft is het wel een makkelijke periode geweest, alle dagen waren geschikt om te schoffelen en het verdroogde gelijk. Behalve het gehate knopkruid, dat altijd onverwachts de kop opsteekt zodat iedere keer wanneer je denkt alles onder controle te hebben je weer verrast wordt. Ieder plantje en beestje heeft zal zijn nut hebben in de schepping, maar dat van de mug en het knopkruid ontgaat mij die toch.

Groeten, Sijmen.

Naar de groothandel toe merken we wel dat het moeilijker is spullen goed weg te krijgen. Vooral als het zo warm is, want dan wordt er veel minder gegeten.- `Vrouwen bloot, dan is de handel dood ` -is een bekend gezegde onder tuinders en groenteboeren.
Verder is het wat nieuws betreft bij ons ook komkommertijd, alles groeit geweldig, de eerste sperciebonen van de koude grond zijn klaar, net als de eerste zonnebloemen, de raya`s blijken voortreffelijk te smaken en door het warme weer heeft de bloementuin even een dip. Wat gemaskeerd wordt door alle uitbundig bloeiende stokrozen. Martin was jarig en heeft een fantastisch nieuw taartrecept, Angelien heeft een kleine voedselvergitiging gehad, maar dat heeft niets met die taart van doen. En ik heb even mijn knie verdraait waardoor ik nu onder dwang maar zonder het erg te vinden deze nieuwsbrief schrijf.
Allemaal kleine nieuwtjes, maar dat hoort bij deze tijd. Straks maken we ons op voor weer belangrijke zaken, moeten we alweer gaan denken aan volgend jaar. Maar nu nog even niet.

Een zomergroet van ons allen, Sijmen.